> Succesverhalen > Anke (45) en Guido (44)

Alle succesverhalen

Anke (45) en Guido (44)

Ze moest nog één duin over voor ze oog in oog zou komen te staan met Guido (44). "Het leek alsof mijn hart ophield te kloppen", vertelt Anke (45). "Ik ben naar hem toegelopen en heb zachtjes zijn naam genoemd. En gelukkig, hij draaide zich om." Het Parship-koppel vertelt in dit tweedelige succesverhaal.

Guido: "Gedurende een jaar had ik de kat uit de boom gekeken. Geen lid, maar toch nieuwsgierig naar wie op mijn profiel zou vallen. Geen foto, maar alleen een persoonlijk, niets verhullend verhaal. Ik had niets te verbergen en eigenlijk ook niets te verliezen. Een tijd lang gebeurde er niets. Ik kreeg alleen wat berichtjes van bezoekjes aan mijn profiel. Daarna kreeg ik met tussenpozen toch wat contactverzoekjes binnen. Daar zat echter niemand tussen die mij interessant genoeg leek. Ik heb ze allemaal keurig netjes bedankt voor hun reactie en veel succes in hun verdere zoektocht toegewenst. Ik had alweer een tijdje niet ingelogd en kreeg toen ineens binnen een week drie contactverzoekjes. Ik dacht, dit is het moment om lid te worden!"

Spanning hooghouden
Guido: "Twee van de drie profielen waren voor mij interessant genoeg om voorzichtig contact te zoeken. Lid worden ging vlot genoeg maar voordat ik mijn contactverzoeken kon verzenden crashte mijn computer. Bang om de boot te missen, er gingen twee weken voorbij, ben ik toen naar de plaatselijke bibliotheek gegaan. Daar zat ik dan, midden in de zomer bij tropische temperaturen mijn eerste berichtjes te schrijven. Ik was bang dat anderen over mijn schouders mee zouden kijken want in het dorp waar ik woon ben je al snel het nieuws van de dag. Van de een kreeg ik geen antwoord. Bij de ander was het raak. We raakten aan de praat en na een maand intensief e-mailcontact, soms tot drie uur 's nachts, werd het me duidelijk dat we veel overeenkomsten hadden. Er waren momenten dat het soms leek alsof ik mezelf in de spiegel zag. Ze stelde op een gegeven moment voor om foto's uit te wisselen. Om de spanning er in te houden, hebben we toen toch besloten om dat niet te doen."

Innige omhelzing
Guido: "Het gevoel van verlangen om elkaar te zien werd gaandeweg sterker. We spraken af bij een strandtent. Over twee weken zouden we elkaar zien. Nooit gedacht dat twee weken zo lang konden duren. Eindelijk brak de grote dag aan. Ik wachtte in een uithoek van het terras op het grote moment van ontmoeten. Hoe zou ze er uit zien? Het deed er op dat moment eigenlijk weinig toe, maar toch was ik erg gespannen. Ik dacht na over mijn openingszin. Zou ik in de smaak vallen? Ik zat diep in gedachten verzonken toen ik ineens zachtjes mijn naam hoorde noemen. Ik draaide me langzaam om en daar stond ze. Ik stond op en ben op haar toegelopen. Een eerste kus. Minutenlang hebben we daar in een innige omhelzing gestaan. Daarna gingen we aan een tafeltje zitten en zonder iets te zeggen hebben we elkaar diep in de ogen gekeken. Ik denk dat het meisje dat onze bestelling opnam, het wel doorhad dat we elkaar voor het eerst zagen. Ze verontschuldigde zich toen de cappuccino op ons tafeltje werd neergezet."

Potje en dekseltje
Guido: "Na wat gepraat en gezoend te hebben, zijn we naar een restaurant gegaan. Tot middernacht hebben we gegeten en gepraat. Ik had het gevoel alsof ik haar al jaren kende. Na deze eerste ontmoeting zagen we elkaar bijna elk weekend. Nu, vijf maanden later, hebben we beiden het gevoel dat we voor elkaar bestemd zijn. Onze relatie is steeds hechter geworden. We kunnen eigenlijk niet zonder elkaar. Onze dank gaat daarom uit naar Parship die ervoor gezorgd heeft dat dit potje, of ben ik nou een dekseltje, het bekende passende dekseltje heeft gevonden!"

Potje en dekseltje
Nora: "Van tevoren hadden we bij hem thuis al het fundament gelegd. We lachten en huilden binnen een half uur. Basale emoties die een band schepten. Na zo´n kennismaking is een uitgebreid dinertje niet te hoog gegrepen. Maar daarna? Je wilt dat deze zaligheid nooit ophoudt, maar de werkelijkheid is zo onverbiddelijk als die bestseller van Jan Cremer. Na de koffie met likeur drie kwartier lopen naar huis. Hoe doe je dat, als de maan schijnt, de maag gevuld is en de sterren flonkeren? Dan pak je meteen zijn arm en leid je hem keuvelend naar zijn woning. Misschien beloonde ik hem wel, omdat hij al op de heenweg mijn hand had genomen. Toen het voorbij was, werd het alweer weekend en hoogste tijd voor een tegenbezoek. Huis schoongemaakt (zij), rode rozen gekocht (hij), dito blozende konen (allebei). En: logeerbed opgemaakt (zij)."

Anke's verhaal:

Innerlijk belangrijker dan uiterlijk
Anke: "Ik had me al lange tijd geleden aangemeld bij Parship, maar was nog geen lid geworden. Totdat er een bericht voor me was. En door nieuwsgierigheid gedreven, ben ik lid geworden. Degene die het bericht verstuurd had, wilde gelijk al een foto. Dit vond ik te snel, innerlijk is en blijft belangrijker voor me dan uiterlijk. Toen verder op zoek. Hoe te beginnen? Degene die bovenaan de lijst stond qua punten heb ik een kort bericht gestuurd. Na een week kreeg ik pas een bericht terug. Computerstoringen... In het begin waren de mails niet echt lang, maar naar gelang de tijd vorderde, werden de berichten steeds langer. Het klikte tussen ons. We raakten niet uitgepraat. Gezamenlijke interesses, verlangens en gevoelens. Het ging steeds meer kriebelen."

Rode roos
Anke: "Na drie weken hebben we een datum geprikt voor een afspraak. Dit duurde nog twee weken. Het was een heel spannende tijd. Zal het tegenvallen als je elkaar ziet? Weten we dan nog wel wat tegen elkaar te zeggen? We hadden afgesproken bij een strandtent. Het was of mijn hart op hield te kloppen toen ik alleen de duinen nog over moest. Bij de tent aangekomen zag ik verschillende mensen buiten op het terras zitten. In de hoek zat een man alleen, met de rug naar me toe. Mijn gevoel zei: dat is hem. Ben uiteindelijk naar hem toegelopen en heb zachtjes zijn naam genoemd. En gelukkig, hij draaide zich om. Een feest van herkennen en ontmoeten. We hebben eerst minutenlang naar elkaar gekeken en toen gezoend. Hij had een rode roos bij zich, een schattig gebaar. Uren hebben we gepraat, gewandeld, gegeten. Geweldig."

De band groeit
Anke: "Het was heerlijk om elkaar na al het mailen te zien en te voelen. Na deze ontmoeting zagen we elkaar elk weekend. De band groeide, het verlangen sterker, het gevoel bij elkaar te horen groter. Nu zijn we vijf maanden samen en kan de relatie naar ons gevoel niet meer stuk. We zijn blij met het bestaan van Parship, anders hadden we elkaar waarschijnlijk nooit ontmoet. Het is een mooie en veilige manier om elkaar anoniem te benaderen en te zien of het klikt."

* Guido is administratief medewerker en Anke is secretaresse. De namen zijn op verzoek van het stel gefingeerd.

 

Test Parship gratis

Ik ben
Ik zoek

De Algemene voorwaarden, de privacyverklaring en de cookiebepalingen zijn van toepassing. Met een gratis lidmaatschap ontvangt u via e-mail regelmatig aanbiedingen voor het betaalde lidmaatschap en andere producten van PE Digital GmbH (op elk moment opzegbaar).

Waarover wilt u nog meer lezen?
Error with static Resources (Error: 418)